60 lat szkoły, 600 lat miasta – jedna wspólna droga
Część artystyczna.
Jubileusz 60-lecia szkoły, połączony z uroczystym zakończeniem obchodów 600-lecia miasta Zwolenia, stał się wyjątkowym świętem całej społeczności. Hasło: „60 lat szkoły, 600 lat miasta – jedna wspólna droga” wybrzmiewało tego dnia szczególnie mocno, podkreślając nierozerwalny związek historii placówki z dziejami miasta. Część artystyczna wydarzenia była piękną opowieścią o tradycji, wartościach i wspólnej tożsamości.
Otwarcie uroczystości rozpoczął chór, wykonując piękną i podniosłą pieśń „Bogurodzica”. Jej dostojne brzmienie wprowadziło wszystkich zgromadzonych w uroczysty nastrój i nadało wydarzeniu wyjątkowego oraz podniosłego charakteru, a tuż po tym nastąpiło dostojne wykonanie poloneza. Uczniowie, w galowych strojach, z powagą i elegancją zaprezentowali taniec, który od wieków symbolizuje narodową dumę i jedność. Każdy krok i ukłon podkreślał rangę chwili oraz szacunek dla przeszłości.
Wyjątkowym momentem był także taniec renesansowy, nawiązujący do czasów, w których kształtowały się fundamenty polskiej państwowości i kultury. Ten element artystyczny stał się symbolicznym mostem łączącym sześć wieków historii miasta z sześćdziesięcioma latami istnienia szkoły.
Kulminacyjnym punktem programu była scenka teatralna, w której dwoje uczniów odbyło rozmowę z królem Władysławem Jagiełło. W tej symbolicznej rozmowie młodzież opowiadała o współczesnej szkole – o jej codziennym życiu, sukcesach, marzeniach i wyzwaniach. Król, jako świadek dawnych dziejów, wyraził dumę, że szkoła kieruje się takimi wartościami jak miłość, przyjaźń, patriotyzm, szacunek i odpowiedzialność. Podkreślił, że to właśnie te fundamenty budują silną społeczność i pozwalają z odwagą patrzeć w przyszłość. Udzielił również młodym ludziom cennych rad – by nigdy nie zapominali o swojej historii, pielęgnowali tradycję, ale jednocześnie odważnie sięgali po nowe możliwości i rozwijali swoje talenty.
Zaraz po tym scena rozbrzmiała żywiołowym rytmem krakowiaka. Barwne stroje, dynamiczne figury i radosna energia młodych tancerzy wniosły do sali entuzjazm i podkreśliły bogactwo polskiej tradycji ludowej.
Całości dopełnił występ szkolnego chóru. Piękne, poruszające utwory o uniwersalnym przesłaniu – o nadziei, wspólnocie i sile marzeń – wywołały wzruszenie wśród zgromadzonych gości. Harmonia głosów i zaangażowanie młodych artystów stworzyły niezwykłą atmosferę, w której przeszłość spotkała się z teraźniejszością.
Ostatnim punktem programu był pokaz młodych akrobatek, który zrobił ogromne wrażenie na publiczności. Uczennice zaprezentowały niezwykle widowiskowy układ, pełen trudnych figur, piramid i dynamicznych przejść. Ich siła, precyzja i doskonała synchronizacja wzbudziły podziw wśród zgromadzonych gości. Każdy element programu wykonywały z gracją i pewnością siebie, a finałowa figura została nagrodzona spontaniczną owacją. Pokaz był dowodem nie tylko talentu, ale także wytrwałości, systematycznej pracy i wzajemnego zaufania – wartości, które szkoła pielęgnuje od lat.
Publiczność nagrodziła występy gromkimi brawami. Na twarzach gości malował się zachwyt i wzruszenie. Część artystyczna nie była jedynie prezentacją talentów uczniów – stała się prawdziwą lekcją historii i wartości, które od 60 lat kształtują kolejne pokolenia młodych ludzi, wpisując się w 600-letnią tradycję miasta.
Dyrektor Zbigniew Plewicki nie krył wzruszenia, podziękował młodym artystom oraz nauczycielom za tak wspaniałe przygotowanie uroczystości: Elżbiecie Chachlowskiej, Ilonie Molendowskiej, Agnieszce Siepietowskiej, Beacie Wargackiej, Iwonie Siwierskiej, Monice Matydze, Wiolecie Wątorskiej, Halinie Borowskiej, Ewie Kochanek, za piękną dekorację sali – Karolinie Jaworskiej i Iwonie Tarasińskiej oraz obsłudze technicznej: Krzysztofowi Oczkowskiemu, a także Michałowi Jakóbczykowi.
To był moment, który pokazał, że szkoła i miasto idą jedną, wspólną drogą – drogą pamięci, dumy i odpowiedzialności za przyszłość.